Underground rap videolar Kategorisi için Arþiv
Raptor’dan..1.YIL ANISINA RÜYADA BİR ADAM… ( 03.01.2008 )
Zaman öyle çabuk geçiyorki… Yaşadıklarımız birer birer geride kalıyor, bugün derken yarın, yarın derken hayatımızın belkide hiç istemediğimiz noktalara geldiğini anlıyoruz. Zaman akıp gittikçe sevdiklerimizi birer birer kaybediyor ve keşke dedirten günlere geliyoruz şüphesiz. Bunları bazen farkındayken , bazen farkında olmadan yaşıyoruz…O zaman tarih, 19 Aralık 2006 yı gösteriyordu.. Benim hayatımı değiştirip alt üst edecek, bazı şeylerin farkına en derin biçimde varmamı sağlayacak günün o olduğunu nerden bilebilirdim. Bilemezdim tabiki… Ta ki, o haberi alana dek…
…Babam hayatını kaybetmişti. Olup bitenleri uzun uzun anlatmaya gerek yok. Ona hayattayken veremediğim şeyleri, şimdilerde bir kaç şarkıyla vermeye çalışıyordum. Gerek onu hala yaşatarak, gerekse ona verdiğim değeri anlatarak. Bu uğurda, onun ölümünden hemen sonra “Rüyada Bir Adam” parçasının kaydını yaptık daha önce bu acıları yaşamış olan P-Fox arkadaşımla beraber. ve şimdi ise, ölümünün 1.yılını geride bıraktığımız bu dönemlerde çok özel görüntü ve resimleriyle oluşan bir video klibini hazırladım bu parçanın… Her ne kadar cevaplarını alamayacak olsakta, bu parçada onlara sormamız gereken sorular olduğunu çok iyi biliyorduk…
[youtube]piJXqw_qiPc[/youtube]
Yorum Yok »
Raziel (VERSE):
Kederle uyan bu güne, yüzünde çürümüş gecenin izleriyle
Sesini kıs zihninin ve bütün benlik sorgularını kapına dayanan o çift el silah sesiyle öldür!
Aslı kayıp bir öyküdür bu –özünde sen
Silik bir cennet hayalinin sınırlarında raks ederken
Kanar hüzün reallerin sağır gidip gelirken
Her gününde aynı kabusun yolunda
Cevapsız kaldığın bu hayat dramasında kaybederken
Kayıp zamanı varsayıp ta sarhoşuysam
zihnimin inceden dumanlı krizlerinde -peki sen nerdeydin?
Ayaklarıma çift pranga vur kelamın bayraklarını indir yarıya tüm betimler sussa da;
Dilime özgürlük mühürlerini yeğle,
bavulumda armonilerim suskun halen kalp krizlerimle eşdeğerken
Son kez bir sorgu sun harabe ruhuna
Giderken O, bir şarap damıt ölüm tadında…
Nakarat: (2x)
Doğ Mathilda kollarımda hasretim küçük bebek
Sesimde özlemin kokar ve mutluluk yatak döşek
Sancılar kelepçe, adıma tüm sokaklar emanet
Sonbahar deminde kalbim, gözlerim yitik Tibet..!
Nakarat: (2x)
Raziel (VERSE):
Kalan nedir bakar bir kör müyüz? Satar ölür müyüz?
Huzur görür müyüz? -Savaş içinde kördüğümmüşüz!
Sıyır ki tenini yaşamın içinde hep bu nağmeler var
Sunaklarım Sin, melankolik travmalar
Beni de dünde bırak koluma bir kelepçe tak, bugünde yandı közüm
Sözümden dönemedim real özüm.
Bilir kişiydi bir tekillik uğruna triplik dostluk örneği
Mutluluksa hep bölüm bölüm
Sen ki acının yadigarısın, Rap’inin kan beşiklerinde sallanan hüznün umuda haykırışlarındasın.
Tasvirin tabibin , Rap’in hatim bu düş senin
kadim sevişlerinde dünya kan kusarken eylemin..
Melodisel figürlerimde masum bir bebek yatar
doyar bu renge çizilen tüm hazin kokan satırlar
kesik nefeslerimden ince armonim sızar.
karanlık bir odaydı kalbim duvarlar ve tablolar…”
Yorum Yok »
Raziel (VERSE):
Güneş doğar bu kente uyanan aynı bedenin aynı sen aynı ellerin gibi yorgun
Garip değil mi? Hızla akan o dünya kalabalık görüngülerde,
Gözlerinde gördüğüm, yılların harabesi -bakışlarında saklı-,
Duvarların resimleriyle kaplı suspus olmuş her bir kimlik mührü vurmuş diline
Sessiz ağlayışlar..-sunmuş geceyi sürreal
Bu tablomuzda fırçam ıslak -gözlerinde dans ederken..-
Bugün daha mı farklı her bir günden?
Bugün daha mı bitkin düştün sebepsiz öylece..?
Yılların kaçışları bizimi vurdu en derinden?
Ruhu teslim etsen Şeytan’ımız nerede sarhoş?
Kimse göremez acının ikliminde yatan o narin bedenini
Çek bu perdeyi kaldır, her şeyi dağıt ve ağla son kez,
Gülümsemeni as duvarına, baktıkça ibret al, güven zamana muhtaç
(nakarata geçiş)
Her anı diğerine varan garip bir evham
Her acın dokunamadığın kadar özel bu meleğine…
Nakarat:
Anılar aldı vurdu senide, tıpkı ben gibi,
Kalana baktın gördüğünse acıların mesaisi,
Sesin kesildi güneşi sunduğunda gün,,
Yarım bir tümce ;
“merhaba ve elveda herkese ve her şeye…”
silah ve kurşun masada bekler alkolik ifadelerle
içini titreten tüm o sancılar ıslatır bu kenti
tek sual kapında bekler, şimdi,
gitme kal, dokunamasam da hisset sadece..
Raziel (VERSE):
Doğduğundan bu yana bağlanan kaç hüzündü?
–kördüğüm bu kurdele çocukluk yansımaları -yalansız-
Şefkatiyse, sevginin salıncaklarına bağlı kalmış –hepsi aynı gel git, aynı medcezir-
Sular kabardı bak, fırtınan bu kente istila, odana varan o zor adımların kararlı lakin güçsüz
Zorbela yürürken gözlerinde buğulu sancılar harabelerde başrol,
Kimdi kahramanı yırtılan bu ruhun?
Tetiğe uzanan ellerin günahını saymazsak–kimdi suçlu?
Göz pınarlarında ki o yüz kimdi? -Kimken kim olan kilit isim-
Değişen hayat mı? Yada sonuç mu acı ve acının katları?
Elin ölümde şimdi tetiğe vardığın bu noktada
her yanım sancıyor içimde hissettiğim bir sen var
geriye al zamanı, kilitle tüm bu dramı kurdelenle mührü bas ve fırlat derin nefesler al,
(nakarata geçiş)
değişti herşey, biraz uzan ve düşün istersen,
ellerimi uzattım dokun şimdi koy kalbine…
Nakarat:
Anılar aldı vurdu senide, tıpkı ben gibi,
Kalana baktın gördüğünse acıların mesaisi,
Sesin kesildi güneşi sunduğunda gün,,
Yarım bir tümce ;
“merhaba ve elveda herkese ve her şeye…”
silah ve kurşun masada bekler alkolik ifadelerle
içini titreten tüm o sancılar ıslatır bu kenti
tek sual kapında bekler, şimdi,
gitme kal, dokunamasam da hisset sadece..
Yorum Yok »
Raziel (VERSE):
Son duman ve ilk yaşam çalan bu valsla dans
Kalan donuk yüzüyle meskenimde Razi, yaralı bedene müh’redilmiş kurak arazi
Kanatlarında güz, yüzünde özlenen gülüştü –düştü-
Gözlerinde yaş, melek bu fanî aşka vurgun tövbelendi
Önünde dizlerim çözüldü ruhuma yaralarından naralar döküldü
Sustu! Körpe ruhtu dramasında!
Buralar güneşin yokluğuyla buz kesen sokakların
Çaresiz binalarında can bulan bir öyküydü gördüğüm çift taraftı madalyon
Melekti Razi, Şeytan aynı mazi aynı gaflet,
“yaşam mı zor sınav?” –gözlerim karardı!
Resti çektim büyürken ellerim parmak uçlarımda hüzün sarıydı tablolar
Çiçeklerimse güneşe baktı dansa davet ettim Şeytan’ı
Hikayesiyle iki melek dansa kalktı…
Nakarat: (2x)
Düş gülüşse, -ölümse anıları-
Yaşam dilimde kamçı, yaralarımda şarkı oldular zamanla!
Meleksin! –Şeytanımla dans eder misin?
Ölüm yakın, odam karanlık lütfen, şarkı bitmesin…
Nakarat: (2x)
Raziel (VERSE):
Zaman mühür susar dilim, acım kalır yanar elim,
Sesimde aynı senfoni bu aynı dans odamda korkularda bedenim
Kollarımda Şeytan tıpkı ben misali;
“Nefeslerinde yılların hezimeti”
Yıllarım yılan sevişlerimle tablolarda,
Aynı sigara dumanı gözlerimde buğuyla okşayan o sis misali,
Nefeslerimle adını soludum, kanatlarında sesini buldum –titremişti yüreğim-
Kelamım aynı mevki; yerin dibinde gizli Razi kanlı mahzeninde çocuk misali tertemiz
Hüzün vekaletin içimde aynı düş –gülüş sefaleti- ; derin bir öykü meleğim!
-ölür müyüm susarsa melodi? Terk ederse ruhum bendimi?
Hayat donarsa? Sayfalarda yazılı kalır o sözlerim -kapımda mıydı ecelim?-
“Melodi susmasın Melek içimde açtı bak intihar çiçeklerim…”
Yorum Yok »
Da Poet (Verse):
Hiphop dünyam ……
Yıldızlardan hediye bana her rüyam, sen git süperstar ol lan bende hayyam
Yozlaşan bu dünyanın eseri onca renkli ekran;
Çünkü herkesin hayalinde vardır birer dolu cüzdan!
Kürdan kılıçlarla yapıldı hep bütün savaşlar,
Cüzzam oldu eridi düşümü süsleyen bütün amaçlar,
Sığ beyinlerde en fazla 1 metrekare ufuklar,
Sosyal depresyonu getirdi bizlere kapitalist yaratıklar…
Poet mi var bir tek sussun oda izlesin, gizlesin kinini desek de acep Rapsiz neylesin?
Ona da verin bir avuç umut oda ölümü beklesin,
Gaflet uykusunda bırak sistemi o işleşin
Dişlesin beyinleri bizler pembe düşlerken , ben en sürreal manzarayı gördüm lan TV izlerken
ve hayatı hep kralların istediği gibi sürerken, enjekte sosyobaz kültür bak bizler uyurken,
Poet ….. tek aktivitesi tv olan toplumun ferdi,
Kaynananın xxxxxx gelinimi lan bizlerin derdi,
Adını eğlence koyup hadi sahiplenin namerdi,
Rap Zümrüt-ü Anka oldu sizlerse Şeker Kız Candy ..!
Her fert kendine yaşar bak bu dünya üstünde
Sanal orgazmlar var hep zavallı beyinlerde
Bendine sığmaz bu Rapse taşar özgürlük hükmünde
Dejenere dünya sözüm sana ve idiot nesline!…
Nakarat (2x):
Düşlerimi sararım bu gece içerim,
Gözlerimi kapar hayattan geçerim,
Mısralara dökülür bu baki bedenim
“Sığ yaşamlar sizin olsun ben savaşta askerim..”
Raziel (Verse):
Kalıntılarında yazılı Tarih –akıla kazılı-
yürekte can bulan şefkatli kollarınsa hayali, aile mefta!
Toplu mezarlarında parça parça manzaran,
Kaderi aldatırsa kurşun söner yaşamın o anda…!!!
İnsan ol bir dakika lan çekilme sanal’a önünde Dramatüre sahneler ve mantık eler kanlı ahirim;
Vaziyet orda dağda dilinde ağıt, tüfek omuzda,
Konsol yaşamların doğaya sırt dönmüş dünyanda!!
Amaç mı var soluklarında? Nefes alışlarında günümüz pembelikleri düşünde saklı cibinlikleri,
Kendin olamamak,görememek,
Yaşam=Mutluluk Para!?
-Anlık orgazmlarda Hepsi!!-
Sevgilinin kalçalarında kaç göz var?
Partilerde kaptır ağla, harap bu dünyan, aynalar yalancı..
Pislik içine gömdüğün imajların görüngü, marjini yatırsam şurda
iki satırda sen silik bir kimlik=ölü!!
Nakarat (2x):
Vurgun (Verse):
Dört köşenin içinden baktım dünyaya,
Gözlerimi kapadım ancak hepsi bu gece rüyamda kabuslar,
Gençlerin elde ettiği rezillik kokan o destanlar
Hesaplar bu gece kimden acaba?
Avanaklar; Uzaktan geldim bedenim barut kokar,
yokluk içinde yokluk çekenler hayata amaçsız bakanlar!
Sayfalar kanatlandı, cümlelerim azapta, karargahta bu gece kargaşa var!
Bakireliğiniz kimin hesabında? Ne kadar değeri var?
Kimliğiniz kimin elinde? Gençler kime özenmekte?
-Tükenmekte umutlar- güldürür bu korkular,
doğan güneş umut vaat eder ve kaçar…!!!
Yorum Yok »
Raziel (VERSE):
Üç ceset var önümde üç isim yatar dünümü zehreden
Kedersiz yazar mıyım? –hayret etme?
Neden karanlık odaya hapsedildim çocukken..
Vurgularda ağladım vekilsiz..
Yarına imza attım Raziel; bir çocuk çelimsiz
Gökyüzünden düştüm yalnız ölüm sualsiz.
Sendin elbet aynı çatıda yüzüme bastığın izmarit vuruşlarında öldüren o iblis.
Bir sisti kimliğim, üç kurşun ektim dilime
Ve yek bir armoniyle çıktım ki ahdım olsun
Yoksun artık! Satırlarımda tüm günahların ve kandilinse söndü
Senin için son dualarım..
Sansar (VERSE):
3 ceset var sabıkamda.cinayetin birincisi.Yakın zamandan hatıra.Kalbimin bir incisi.
Ben kadersiz hep neden be-ben demekten yorgun düşen satırlarım ve
karanlık yüzler yani bir ışık dahi yoktu gözlerinde gördüm o kadar çıkarcısın ki umarım hayat merdivenlerinden çıka
rsın ve ben bugün yüzünü gördüm,içimde bir kıpırtı.Umursamazca bakışı gördüm;içim sıkıldı.Kaderde vardı arkadan vurulmak.Haykırışımın amacı.
Suçlu sen değilsin.Tamam okey benim.İçin rahat etsin…(İÇİN RAHAT ETSİN!)
…
Raziel (VERSE):
Üç ceset var bu dilde, cinayetin ikincisinde herşeyin başında ikinci ailen
Pakette gülyüzün sırtta çanta velakin aynı yolda
Hayatın kangren bacaklarında git gel okulda aynı kavgalar ve mor suratlar
Sevgiden yoksun hocalar bastı zihnimi, iki satırla kahrın adını yazdılar tek kelamla
Bir kalemde ahirin notunu verdi dengesiz..
Hatırlarım dünümde sakladım ve beklemem bu güneşim şimdi hayalimin gizinde tektir
Cahil demokrat absürt kamu portresinde
Çocukların şimdi birer katil ibaresinde..!
Sansar (VERSE):
3 ceset var sabıkamda.cinayetin ikincisi.Bedenimin bi mimarı.Cesedimin tetikçisi.Mutluluğa giden yolda.Salvonun kötekçisi.Sana demek istediğim.Ölmeyi hak etmedim.Şişelerde bulursun kaybolan evladını.Mevlaya baktığımda sigaralık devaydı.Hep havaydı aldığımız.Hep sınıftı kaldığımız.Bi çakmaktı çaktığımız.Bir mezardı yattığımız.Bir kazaydı yaptığımız.Kusura bakma,gümüş kurşundu sıktığımız.Litrelerce kan var.Günler boyu akıttığımız.Saproid stüdyosu.Mekan sapıttığımız. (SAPITTIĞIMIZ!!!)!
Raziel (VERSE):
Şimdi üç cinayet sonrasında sigara molası,
Nezaret korku dolu kaçışların son mekanı
İhanet; merkezinde varoş! Dön gel yavaş yavaş yokolsun bedenim
Çünkü sistem şeytan, bizde varolan sizden artan
Maddiyat tavan yapar banka hesaplarında bir dünya
Zırhında tutsak gizli korkular velakin, patron herkese düşman cepte tanrı!
Tan vakitlerinde şömine başı bir duble viski
Bir bakışta manzaranda gezdiğimiz sokaklar
Dünya terazisinde denge kayıplarda
Üç ceset önümde şimdi suçlu aranmakta..
Sansar (VERSE):
3 ceset var bu gün birisi ben.Üç adette çarşaf,biri kefen,birisi kanlı,birine sigara sardık.Sabahı bulamadık nedense bu gece yarıda kaldık.Başrolünde yoktuk bu filmin;arada vardık.Ufuğa baktık.Yinede yazdık ataçladık kelimeleri ve amaca vardık.Birazda benden
bahsedelim.Mahşer gününde 3 cesetlik bi dosya 3 cesetlik sabıka.3 cesetlik kompozisyon.Bulunduğum pozisyon.Sanki kanalizasyon.Benim giysiler paçavra,sizinkiyse concon.Benim mezarım anıt.Sizinkiler KALINTILARDAAA..!
Yorum Yok »
Raziel (VERSE):
Şizofrenim dünümde kirli onca düş ve sesini buldu ellerim be Razi salla
Düş yerinden yorgun oldun..
Olgu yoktu sorgu soktu kör bıçak kanattı bedeni çok sıcak bu rüzgar es ve galip ol
Kalemin hasretin keder mi? xxxxxx et!
Belli Rap’ki okyanus benim bu küçücük adada tek kalan donar bu silüetim
Damarlarım ki çatlayan ateş ki Razi; güzümü geride bırakan..
Çevirdim yaşamı tersten okudum monoton olgun ordu ordu doğumun sonrasında sürüne kattığın bedenlerinden biriyim sadece, elim tutardı yüreğimi
Harp içinde tek çocuk bilindi Razi..
Doğumu kalp kramplarında gizli sesini Tanrı vermiş
Tanımadım sokaklarında geçti tenime bendi..
Zihn-i alemi Lunatic abisi kanasın bedeni, hasta düşleri…
Nakarat: (2x)
Melek bu Şeytan haydi kaç?
Kapını tıklatan zebani olabilir Mirach! -Yakındır şahlanan,
Ecel elimde kara bir haç, mezarda bedenim aç
–Çok mu sevdim bilemedin! Tek kalemde sildim…
Raziel (VERSE):
Kaç duman tükettin? Kaç adım ürettin? Kaç seferde acını kanla içtin?
Kaç ölüyle yaşamı seçtin? İstedin de olmamıştı.
Çizdi ömrü bellimi?
Karambolünde sevgi sürreel sonunda aynı yol Mekan-ı Cehennem
Elekte kalan o yüzlerin kaç yudumda maziler
Anımsa, gözünü açtın tek bir kimlik nüfs’eder zamansa bırakılan kader -zararda hislerim!
Dokunma! Kanar yaralarım sinirden heba
Tebessümün ödül mü söyle kanayan ruhuma?
Beni ki benden alan, savaş hayatsa;
Kanar durum vahim olur –sedyeler kapımda..!
Kefen diker ölüm alır beden,
Gitmem gerekti erken, kapında fazla kalamadım.
Anla duramadım yanında, aklımın içinde onca öykü saklıydı bir zaman zararı sunmasaydın!
Nakarat: (2x)
Raziel (VERSE):
Şimdi odamın en karanlığında gizliyim ses kalır donar,
Yaşam akar beyaz bir renkte yüzlerinde maskeyim –ihanetin yaşamsal adî,
Harbe nail Razi bayrağı elinde meskeni dumanlı
Kalansa tek bu bedenim onu da hibe ettim
Göremediğin kadar derinde, asıl savaş “barış için yarış” bizimki kurtuluş mu –nerde?
Sedyeler ki alsın aklım yorgun nöbetleriyle hasta doğdu pislik oldu içime sürdüğün
Her bir mermi yırttı ruhumu fakat onardım geldim.
-gördüm bu dünyayı, oyunu öğrendim -bil ki Razi ölmedi!!
Şeytan’ın nefesleriyle yaşayan kanlı dünyanda acemi ressamım,
Cüzzamın bu tablolarda kan kırmızı!
Şarabı döktüğün çocuksal gözleriyle satırı kanatan adını kazıyan Razi
Lunatical bir kimlik sokaklarından…
Yorum Yok »
Emin (VERSE):
Bu gece bırak beni Raziel, zihnimde cinayet sahneleri
Kan kokanlarından, bilmem hatırlatabildim mi?
Eski patika yollar hani şu karanlık dar sokaklar,
Daha ipucu gereklimi ne olur sen üstüme geldikçe daha da çok üşüyorum..
Biraz önce saydım tam 7 şişe vurulmuş iki saatte de onca hap
ve ben şuan tıpkı şişede yüzen bir balık gibiyim…
zaten kimse kapımı çalmaz şurada ölür giderim
uzansam ne olacak? Derin bir uyku sonrasında yitik bir rüya….
..hep aynı döngü, hep aynı alem,
hep aynı ben ve de hep aynı sen
gülümsemek yasak mı? Ölümsemek meşru iken bu zamanda
sözümde sek duble kafiye, tek dikişte tek kurşun yaksın!
Alsın bıraksın yaralasın .. senide benide herkeside!
Tozlu rafta bedenim dargın,
Yazdığın her kelamda vardım
emin ol Emin yazar çizer
“yaralama” derdin karalamalarıma..
Köprü altı sokaklar kir yüzlü günah kokan arkadaşlar
Simsiyah bir perde kapatın! –konuşamayacak kadar zayıfladım
Hayallerimi tersten giydirdiler ellerimde bir çift göz ağlak!
Sinistra Istanbul –Yeter anlattığın Faşistanbul..!
Uzandığım yatağa bulaşan onca hayal israf olan
İstifra ettim yediğim her armoniyi şimdi derin bir sessizlik lütfen..
Yorum Yok »
Nakarat: (2x)
Kuklalar diyarı aleminde herkes sancılarda
Politikaların esiri her beden şimdi naralarda
Bir basedrum sokakta onca insan artık kolkola
Rüya değil bu devrim ; adını haykır umutla..
Raziel (VERSE):
Herşey zoraki! Doğarken öldü bedenim ani
Hayatta zihnim lakin tablolarda!
Kaç ceset farazi? Kaç hayalim bakî?
Hep yanımda aralanır hüzün sinirlerim ayakta isyan eyler kendime
İçimde bir halk umutsuz bekleyişte,
Sokakta gördüm köleleşmiş onca ferdi
Onca derdi komplike kurallarla bahşeden sistematik zihinleri kıyasladım kendimle!
Yorum Yok »
|
